Ik weet niet hoor, maar ik vind dit zo'n geweldige foto:
Ik denk door alles wat er te zien is en alles wat er gedaan wordt.
Lova die zich gaat afvragen hoe ze weer naar beneden moet, Djoa die een meloen
pakt of wil wegleggen (why?), zijn houding die hem in evenwicht houdt,
de open kastjes met oh oh oh oooooooh wat een rommel..nee, geen rommel,
SPULLEN. Ik word GEK van al die spullen!!! De fietshelmen, de medaille voor het
B-diploma zwemmen, de tuinhandschoenen die als je het mij vraagt geen
tuinhandschoenen zijn, de bellenblaas, het plakkunstwerk van
één of ander zebrapad dat nog een half jaar op mijn werkkamer heeft
gehangen maar allang weer in de vuilnis is beland, de afschuwelijk lelijke
tegeltjes die ook vast nooooooit meer in komen, die supersonisch
schattige voetjes van Lova, twee meloenen die mooi geel in het
midden van de foto liggen, een spuitbusje olie die mannen schijnbaar altijd
móeten te hebben en altijd zomaar ergens staan (en áltijd zonder dop)
....al die kleurtjes...Een heerlijk rommelige foto en niemand hier hoeft het
meer op te ruimen. Alleen maar hoeven kijken naar wat was.
Vanaf vanmorgen bestaat deze plek op de foto niet meer,
er wordt aan gewerkt en our house is a mess, maar deze
foto blijft. leuk.
Laatste reacties